अगस्ट अन्त्यमा हिमनदीको बरफ र चट्टानको पहाड हिमाली नदीमा खसेर आएको बाढीको छ हप्तापछि युनिसेफका प्रवक्ता जेम्स एल्डरले नेपालमा ३२ हजारभन्दा बढी बालबालिका प्रभावित भएको र सहर-गाउँका कतिपय भाग "युद्धक्षेत्रजस्तो" देखिएको बताए।
८४ बालबालिकाको मृत्यु पुष्टि भएको छ र ५,२८५ जना अझै बेपत्ता रहेकाले यो संख्या दुःखद रूपमा बढ्ने एल्डरले बताए। उनले प्राविधिक तालिम केन्द्रमा १६ वर्षीया सहरालाई भेटे; बाढीले उनकी आमालाई बगाएर लग्यो।
वैज्ञानिकहरूले चेतावनी दिएका छन् कि हिमालय विश्व औसतभन्दा करिब दोब्बर छिटो तात्दै गएकाले यस्ता प्रकोप बढ्दै जानेछन्: हिमनदीहरू खुम्चिँदै छन्, स्थायी तुषारो पग्लिँदै छ र पहाड अड्याइराखेको बरफ र जमेको माटो कमजोर हुँदै छ।
प्रकोपले बालबालिकालाई तीन तरिकाले हानि पुर्याउने एल्डरले बताए: अत्यावश्यक सेवा ध्वस्त हुन्छन् — यी बाढीमा २३ विद्यालय, सात स्वास्थ्य संस्था र ६४ खानेपानी प्रणाली क्षतिग्रस्त भए; गहिरो मानसिक आघात छोड्छन्, त्यसैले मनोसामाजिक सहयोग खाना, पानी र आश्रयजत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ; र पढाइ छुट्ने तथा बालविवाहजस्ता जोखिम बढ्ने भएकाले एक पुस्तालाई नै जोखिममा पार्छन्।
उनले सुशीला र जीवनको भेट वर्णन गरे, जसको दर्जी पसल र चिया पसल दुई मिटरभन्दा अग्लो पानीले ध्वस्त पार्यो: "विश्वका अन्यत्रको निष्क्रियताले ल्याएको तनाव र आघात यही हो। र जलवायु वित्त यहीका लागि हो: यस्तो परिवारलाई फेरि सुरु गर्न दिनु।" युनिसेफले परिवारलाई नगद सहयोग गरेको छ।
हालसम्मको प्रतिक्रियाबारे एल्डरले भने — युनिसेफ र साझेदारहरूले ६८ हजारभन्दा बढीलाई हैजाविरुद्ध खोप लगाए, २७ हजारलाई पानी पुनःस्थापना गरे, हजारौं बालबालिकालाई पढाइ र खेल्ने ठाउँमा फर्काए, ५१ बालबालिकालाई परिवारसँग पुनर्मिलन गराए, र विद्यालयपछिको मनोवैज्ञानिक सहयोग तथा नवजात शिशु किट वितरण गरे।
उनले बालबालिकाका आवश्यकता पूरा गर्ने निरन्तर, अनुदान-आधारित जलवायु वित्तको आह्वान गरे। नेपालले विश्वको हरितगृह ग्यास उत्सर्जनको करिब ०.१% मात्र उत्पादन गर्छ, तर यहाँका बालबालिकाले सबैभन्दा ठूलो भार बेहोर्नुपरेको उनले बताए।