मानसिक स्वास्थ्य
शोक भनेको गहिरो महत्त्वको कसैलाई (वा केही) गुमाउँदाको प्राकृतिक प्रतिक्रिया हो। वियोग भनेको मृत्युपछिको शोकको अवधि हो।
शोक भनेको गहिरो महत्त्वको कसैलाई (वा केही) गुमाउँदाको प्राकृतिक प्रतिक्रिया हो। वियोग भनेको मृत्युपछिको शोकको अवधि हो। शोक क्षतिप्रतिको सामान्य प्रतिक्रिया हो; prolonged grief disorder भनेको पूर्ण तीव्रतामा रहेर जीवनमा पुनः जोडिन रोक्ने रूप हो।
सम्झना गराउने कुराले उब्जने तीव्र उदासीका छाल; बितेको व्यक्तिप्रतिको तृष्णा वा मन त्यतै अल्झिरहने; आँसु, छाती कसिने, सुस्केरा; निद्रा कमजोर, भोक कम, थकान; ध्यान दिन वा केहीमा आनन्द लिन कठिनाइ; सुन्नता, अलगाव वा जीवन अर्थहीन लाग्ने (prolonged grief मा); सम्झना गराउने ठाउँ वा मानिसबाट टाढिने
शोक क्षतिपछि आउँछ, र यसको तीव्रताले सम्बन्धको निकटता, मृत्युको परिस्थिति (आकस्मिक, आघातजन्य वा लामो बिरामीपछि), अघिल्ला क्षति, र व्यक्तिको वरिपरिको सहयोगलाई झल्काउँछ। Prolonged grief का जोखिम कारकमा धेरै निकट वा निर्भर सम्बन्ध, हिंसात्मक वा अप्रत्याशित मृत्यु, सीमित सामाजिक सहयोग, र डिप्रेसन वा चिन्ताको इतिहास पर्छन्। आकस्मिक वा हिंसात्मक मृत्यु, धेरै निकट वा निर्भर सम्बन्ध, सीमित सहयोग, र अघिल्लो डिप्रेसनले prolonged grief को जोखिम बढाउँछ।
धेरैजसो शोक समय र सहयोगसँगै नरम हुन्छ। शोक धेरै महिनासम्म पहिलो दिनजत्तिकै तीव्र रहे, वा डिप्रेसन, आत्म-उपेक्षा वा आफूलाई हानि गर्ने सोच आए व्यावसायिक मद्दत लिनुहोस्। शोकसँगै खान, निदाउन वा आफ्नो वा बच्चाको हेरचाह गर्न नसक्ने अवस्था, सामना गर्न भारी रक्सी वा लागूपदार्थ प्रयोग, वा बितेको व्यक्तिसँग जोडिने वा आफूलाई हानि गर्ने सोच आए चाँडै मद्दत लिनुहोस् — संकट बाकस हेर्नुहोस्।
शोक आफैंलाई निदान चाहिँदैन। तस्वीरले prolonged grief disorder संकेत गरेमा चिकित्सक संलग्न हुन्छन् — व्यक्तिको संस्कृतिले अपेक्षा गरेभन्दा धेरै परसम्म टिक्ने तीव्र तृष्णा र अल्झाइ, जीवनमा फेरि जोडिन वास्तविक कठिनाइसहित — वा सँगै डिप्रेसन, PTSD वा पदार्थ प्रयोग विकसित भएमा। मूल्याङ्कन सुरक्षाबारे समेतको सावधान कुराकानी हो।
धेरैजसो शोकलाई उपचार होइन, सहयोग चाहिन्छ: परिवार, समुदाय, संस्कार र समय। शोक आफैंका लागि औषधि छैन, र शान्त पार्ने औषधि सामान्यतया टाढा राखिन्छ किनकि यसले शोक प्रक्रियालाई मन्द बनाउन सक्छ। Prolonged grief disorder वा डिप्रेसन उपस्थित हुँदा, शोक-केन्द्रित विशिष्ट थेरापीले मृत्युलाई प्रक्रिया गर्न र क्षति र भविष्य दुवै समेट्ने जीवन पुनः बनाउन मद्दत गर्छ; डिप्रेसन उपस्थित भएमा त्यसको आफ्नै उपचार हुन्छ।
फलो-अपमा जानुहोस्, चिकित्सकले दिएको उपचार निर्देशनअनुसार लिनुहोस् र लक्षणमा आएको परिवर्तन ध्यान दिनुहोस्। आफ्नो लागि कुन खाना, गतिविधि, निद्रा र दैनिक बानी सुरक्षित छन् भनेर सोध्नुहोस्; आहार तथा पोषण केन्द्रमा व्यावहारिक सुरुआती मार्गदर्शन छ।
शोक आफैं रोक्न सकिने वा रोग होइन; बलियो पारिवारिक र सामुदायिक सहयोग तथा संस्कारले धेरैजसो मानिसलाई समयसँगै अभ्यस्त हुन मद्दत गर्छ।
सक्दैन। चिकित्सकले इतिहास र जाँचलाई आवश्यक परे उपयुक्त परीक्षणसँग जोड्छन्।
स्वस्थ खाना, गतिविधि, निद्रा र सुर्तीबाट टाढा रहनुले हेरचाहलाई सहयोग गर्छ, तर चिकित्सकले दिएको उपचार वा फलो-अपको विकल्प होइन।
लक्षण कहिलेदेखि सुरु भयो भन्ने विवरण, चलिरहेका औषधि र supplement, allergy तथा सम्बन्धित परीक्षण नतिजा वा घरमा नापेको विवरण लैजानुहोस्।
यो मार्गदर्शन सामान्य शिक्षाका लागि हो, निदान वा व्यक्तिगत उपचार योजना होइन। योग्य चिकित्सकले तपाईंका लक्षण र स्वास्थ्य इतिहास मूल्याङ्कन गर्नुपर्छ।